ابزار کاربر

ابزار سایت


protein_deficiency

کمبود پروتئین

احتمالاٌ اولین علامت کمبود پروتئینی، ضعف عضلات است. به عنوان مثال، عضلات کودکانی که پروتئین کافی دریافت نیمکنند، چروکیده و ضعیف میشود. همچنین موهای این کودکان نازک میشود و ممکن است پوستشان زخمی شود و آزمایش خونشان میزان آلبومین پایین تر از حد طبیعی را نشان دهد.

همچنین کمبود پروتئین ممکن است در خون نمایان شود. گلبولهای قرمز خون فقط ۱۲۰ روز زنده می مانند. برای تولید گلبولهای جدید پروتئین لازم است. افرادی که به اندزاه کافی پروتئین نمیخورند، کم خون میشوند و گلبول های قرمزشان کمتر از حد مورد نیاز میشود. همچنین کمبود پروتئین ممکن است خود را به صورت احتباس مایع ( شکم بزرگ در کودکان گرسنه)، از دست دادن موو ضعف عضلانی ناشی از تلاش بدن برای محافظت از خود از طریق هضم پروتئین های موجود در بافت عضلانی خود نشان دهد. به همین علت که قربانیان قحطی، پوست و استخوان میشوند.

نیاز به پروتئین بیشتر در موارد خاص

هر کسی که در حال ساختن بافت های جدید است به سرعت نیاز به پروتئین اضافی خواهد داشت. به طور مثال، پروتئین برای زنانی که حامله یا شیرده هستند، ۷۱ گرم در روز است. زخم ها نیز میزان نیاز به پروتئین را بالا میبرند. در یک بدن مجروح هورمون های تخریب کننده پروتئین به مقدار بیشتر از حد طبیعی از غدد هیپوفیز و فوق کلیوی آزاد میشوند. از این رو به پروتئین بیشتری برای محافظت از بافت های موجود نیاز است و به دلیل از دست دادن شدید خون، برای تولد هموگلوبین جدید گلبول های قرمز خون پروتئین بیشتری لازم است. در پی بریدگی، سوختگی یا عمل جراحی، برای ساختن پوست و سلول های عضلانی جدید به پروتئین بیشتری نیز است. پس از شکستگی ها نیز برای ساختن استخوان جدید به پروتئین نیاز است. نیاز به پروتئین هنگام آسیبدیدگی های شدید به حدی مهم است که اگر نتوان پروتئین را از راه دهان به بدن رساند باید آن را به صورت محلول آمینو اسید همراه با گلوکز (قند) یا چربی امولسیونه داخل وریدی دریافت کرد. ورزشکاران معمولا به پروتئین بیشتری نیاز دارند اما ورزشکاران به آسانی نیاز هایشان را از طریق افزایش میزان غذا در رژیم غذای طبیعی شان به دست می آورند.

protein_deficiency.txt · آخرین ویرایش: 2019/04/22 11:10 (ویرایش خارجی)